دغدغه اصلی مدیریت عمومی نباید حفظ صندلی، بلکه حفظ اعتماد و منافع مردم باشد. مدیران می‌آیند و می‌روند، اما آثار تصمیم‌های آنان در زندگی جامعه باقی می‌ماند. معیار واقعی ارزیابی یک مدیر، مدت حضور او در جایگاه نیست؛ بلکه میزان مسئله‌گشایی، شفافیت، شایسته‌سالاری و اثری است که پس از پایان مسئولیت از خود بر جای می‌گذارد.