در مجموع، شادی به عنوان یک عنصر حیاتی در زندگی اجتماعی، نقشی بیبدیل در ایجاد جوامع سالم، پویا و همبسته ایفا میکند. این احساس نه تنها بر رفاه فردی تأثیر میگذارد، بلکه با تقویت ارتباطات مثبت، افزایش همدلی، بهبود سلامت روانی و اجتماعی، کاهش تنشها و تقویت مسئولیتپذیری اجتماعی، به شکوفایی اجتماعی و فرهنگی کمک میکند. در نتیجه، سرمایهگذاری در شادی و ارتقاء آن میتواند به یک استراتژی کارآمد برای بهبود کیفیت زندگی فردی و اجتماعی تبدیل شود.
عنوان مقاله:
تحلیل روانشناختی و اجتماعی خودکشی در استان کهگیلویه و بویراحمد: شناسایی عوامل زمینهای و پیشنهاد راهکارهای پیشگیرانه
شهیدان و ایثارگران در روزهای سخت جنگ، تنها به این امید جنگیدند که نظام جمهوری اسلامی ایران در مسیر عدالت و خدمت به مردم حرکت کند، اما امروز به نظر میرسد برخی از مسئولان در پی تأمین منافع فردی و گروهی خود هستند و نه در خدمت به مردم.
سرپرست شبکه بهداشت و درمان بهمئی از حضور تیم سیار انتقال خون بهبهان در این شهرستان خبر داد.
در یک دنیای پر از جنگ و ظلم، کسانی چون نجمه شمس به مانند شمعی در دل تاریکی میدرخشیدند؛ شمعی که نوری از امید و زندگی به کسانی که در تاریکی بودند، میبخشید. حالا او در آسمانها، در کنار قهرمانان بزرگ تاریخ، به خواب ابدی رفته است. اما روح او همچنان در دل طبیعت و در ذهن همنوردان و دوستدارانش زنده خواهد ماند
رضا فرازی بر اهمیت همکاری همهجانبه جهاد کشاورزی و بسیج سازندگی برای تحقق اهداف طرح «از آبخیز تا جالیز» و رفع موانع توسعه در استان تأکید کرد و ابراز امیدواری نمود که این طرحها به افزایش تولیدات کشاورزی، رفع محرومیتها و توسعه پایدار استان کهگیلویه و بویراحمد کمک شایانی خواهد کرد
در حال حاضر، ۹۰۰ معلم در مدارس شهرستان بهمئی به تدریس مشغول هستند و تمامی مدارس با این تعداد معلم کاملاً پوشش داده شدهاند.
امروز بر ماست که نگذاریم یادشان در گذر زمان محو شود. ما وظیفه داریم که روایتگر عشق، ایمان و ایثار آنان باشیم؛ تا آیندگان بدانند که فرهنگیان بهمئی نه فقط معلمان دیروز، که معماران امروز و فردای ما هستند.
مصادره دستاوردهای نظام جمهوری اسلامی به نام اشخاص حقیقی برای ترقی فردی، ظلمی آشکار به مردم و آرمانهای انقلاب است. تاریخ بهخوبی میداند چه کسی بار را به دوش کشید و چه کسی تنها روبان را برید. میوههای این شجره تنومند، سهم ملت است نه دفترچه افتخارات فردی؛ چرا که نام جاوید از خدمت بیادعا میماند، نه از تصاحب لحظه آخر.
ای همرزمان دیروز، مسئولان امروز!
به یاد دارید در سنگرها، نان خشک را با لبخند قسمت میکردیم و از بیآبی گلایه نمیکردیم چون امید به خدا داشتیم؟ حال چرا امروز در پشت میزها و صندلیهایتان، به جای همدلی، به رقابتهای سیاسی و سهمخواهی گرفتار شدهاید؟
شهید شدن ما پایان راه نبود، آغاز مسئولیت شما بود. اما گویی خون ما را تنها برای سخنرانیها و سالگردها به یاد میآورید، نه برای عمل به آنچه بر دوشتان امانت گذاشته شد