«برق پایدار، حلقه مفقوده تداوم تولید فولاد خوزستان؛ صدای صنعت را بشنویم»

به گزارش پایگاه خبری عصر زنگی ،  فولاد خوزستان در مسیر تولید، توسعه و اشتغال، با یکی از مهم‌ترین چالش‌های زیرساختی خود یعنی محدودیت تأمین برق مواجه است؛ چالشی که تداوم آن می‌تواند ظرفیت‌های تولیدی این مجموعه و بخشی از زنجیره گسترده صنعت فولاد کشور را تحت تأثیر قرار دهد.

فولاد خوزستان به‌عنوان یکی از مجموعه‌های مهم و اثرگذار صنعت فولاد ایران، نقشی فراتر از یک واحد تولیدی دارد؛ فعالیت این مجموعه با زنجیره‌ای از صنایع معدنی، حمل‌ونقل، خدمات، صنایع پایین‌دستی، اشتغال و صادرات گره خورده است و هرگونه اختلال جدی در فرآیند تولید، می‌تواند آثار خود را در بخش‌های مختلف اقتصادی نشان دهد.

در شرایطی که کشور برای حفظ رشد تولید، افزایش بهره‌وری و تقویت ظرفیت‌های صنعتی تلاش می‌کند، محدودیت برق نباید به عاملی برای توقف یا کاهش ظرفیت تولید صنایع بزرگ تبدیل شود.

مسئله البته صرفاً به فولاد خوزستان محدود نیست و ریشه در ناترازی انرژی و ضرورت توسعه زیرساخت‌های تولید و انتقال برق دارد؛ اما امروز، آنچه اهمیت دارد، یافتن راهکاری عملی برای حفظ جریان تولید در واحدهای بزرگ و راهبردی کشور است.

از این منظر، انتظار می‌رود موضوع تأمین انرژی صنایع، با نگاهی بلندمدت و مبتنی بر منافع ملی دنبال شود؛ به‌گونه‌ای که ضمن رعایت ملاحظات شبکه برق و تأمین نیازهای عمومی، صنایع مادر نیز بتوانند با برخورداری از یک الگوی پایدار، قابل پیش‌بینی و برنامه‌ریزی‌شده به فعالیت خود ادامه دهند.

رسانه نیز می‌تواند در این مسیر، به جای تقابل و متهم‌سازی، نقش خود را در بیان مسئله، مطالبه‌گری کارشناسی و ایجاد گفت‌وگو میان صنعت و مجموعه‌های تصمیم‌گیر ایفا کند.

فولاد خوزستان برای تولید به برق نیاز دارد؛ اما موضوع فراتر از برق یک کارخانه است. هر ساعت توقف تولید در صنایع بزرگ، هزینه‌ای برای اقتصاد، اشتغال و زنجیره تولید کشور ایجاد می‌کند.

اکنون زمان آن است که مسئله انرژی صنایع از یک بحران مقطعی به یک برنامه راهبردی و پایدار تبدیل شود؛ زیرا حفظ تولید، یعنی حفظ اشتغال، سرمایه‌گذاری، ارزش افزوده و بخشی از توان اقتصادی کشور.

فولاد خوزستان باید تولید کند؛ و برای تولید، برق پایدار یک ضرورت است، نه یک امتیاز.