معلم را به میدان میفرستید، اما انگیزهاش را از میدان خارج کردهاید
از معلم انتظار داریم در سختترین شرایط کشور، آموزش را تعطیل نکند؛ اما آیا به همان اندازه برای معیشت، منزلت و انگیزه او سرمایهگذاری کردهایم؟ نقد اصلی متوجه سیاستگذاران و نمایندگان مجلس است که نمیتوانند از معلم عملکردی در تراز ملی بخواهند، اما دغدغههای اقتصادی و کاهش منزلت حرفهای او را نادیده بگیرند. حفظ کیفیت آموزش، پیش از هر چیز، نیازمند حفظ انگیزه و آرامش معلم است.
عصر زنگی
اینکه آموزشوپرورش در شرایط خاص کشور باید از آخرین دستگاههایی باشد که فعالیتش متوقف میشود، سخنی درست و قابل دفاع است؛ اما یک پرسش اساسی از وزیر آموزشوپرورش و نمایندگان مجلس وجود دارد:
اگر معلم باید در سختترین شرایط، آموزش را تعطیل نکند، چرا مسئولان در سختترین شرایط معیشتی، حمایت از معلم را به حاشیه بردهاند؟
از معلم انتظار داریم در بحران، جنگ، آزمونهای سراسری، آغاز سال تحصیلی و هر شرایط دشوار دیگری، مسئولیت خود را با تمام توان انجام دهد؛ اما آیا برای حفظ این سرمایه انسانی، به همان اندازه که از او انتظار داریم، زمینه و انگیزه فراهم کردهایم؟
معلمی که دغدغه اجارهخانه، هزینههای زندگی، درمان، فرزندان، تورم و کاهش قدرت خرید دارد، چگونه باید با آرامش ذهنی وارد کلاس شود و تمام ظرفیت علمی، تربیتی و عاطفی خود را در اختیار دانشآموز قرار دهد؟
مسئله فقط «حقوق» نیست؛ مسئله شأن، امنیت شغلی، منزلت اجتماعی و احساس دیدهشدن معلم است.
وقتی سالها از فداکاری معلم سخن میگوییم اما در تصمیمگیریهای اقتصادی و سیاستگذاریهای آموزشی، صدای او کمتر شنیده میشود، میان «انتظار از معلم» و «حمایت از معلم» شکافی جدی شکل میگیرد.
از نمایندگان مجلس نیز باید پرسید:
چرا در زمان سخن گفتن، معلم را سرمایه کشور میدانیم، اما هنگام بودجهنویسی و تصمیمگیریهای کلان، سهم واقعی آموزش و معیشت فرهنگیان به اندازه اهمیت این قشر دیده نمیشود؟
نمیتوان از معلم، عملکرد در تراز ملی خواست اما شرایط زندگی او را در حد حداقلهای معیشتی رها کرد.
معلم برای انجام درست رسالت خود فقط به بخشنامه و دستور نیاز ندارد؛ به انگیزه، آرامش، منزلت و امید به آینده نیاز دارد.
اگر قرار است آموزشوپرورش آخرین دستگاهی باشد که در شرایط سخت کشور تعطیل میشود، باید حمایت از معلم نیز یکی از نخستین اولویتهای سیاستگذاری باشد.
معلم را نمیتوان با شعار به اوج مسئولیت رساند؛ باید با عمل، منزلت و انگیزه او را حفظ کرد.
امروز جامعه از مسئولان آموزشوپرورش و نمایندگان مجلس انتظار دارد به جای تکرار فهرست فداکاریهای معلمان، درباره چرایی فرسایش انگیزه آنان پاسخ روشن بدهند.
چون مدرسه با ساختمان و بخشنامه اداره نمیشود؛ مدرسه با معلمی ساخته میشود که خودش هنوز به آینده امیدوار است.
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0