سکوت اجتماعی پدیده‌ای خنثی و بی‌اثر نیست، بلکه رفتاری معنادار با پیامدهای عمیق اجتماعی، سیاسی و اخلاقی است. در جوامعی که شهروندان، نخبگان و رسانه‌ها در برابر انحراف قدرت، ناکارآمدی مدیریتی و بی‌عدالتی سکوت می‌کنند، مسیر سقوط نهادی و فروپاشی سرمایه اجتماعی هموار می‌شود. این متن با رویکردی علمی و تحلیلی، سکوت را به‌عنوان یکی از عوامل پنهان اما مؤثر در تداوم بحران‌های اجتماعی بررسی می‌کند.