در جامعه‌ای که تأمین معیشت به جای شایستگی، به تملق و چاپلوسی گره می‌خورد، عدالت، کرامت انسانی و اعتماد عمومی به تدریج رنگ می‌بازد. این یادداشت با نگاهی انتقادی، پیامدهای رواج فرهنگ تملق بر ساختارهای اجتماعی، اداری و اقتصادی را بررسی کرده و بر ضرورت بازگشت به شایسته‌سالاری، صداقت و آزادی بیان به عنوان پایه‌های توسعه پایدار تأکید می‌کند.