در حال حاضر، ۹۰۰ معلم در مدارس شهرستان بهمئی به تدریس مشغول هستند و تمامی مدارس با این تعداد معلم کاملاً پوشش داده شده‌اند.

ای همرزمان دیروز، مسئولان امروز!
به یاد دارید در سنگرها، نان خشک را با لبخند قسمت می‌کردیم و از بی‌آبی گلایه نمی‌کردیم چون امید به خدا داشتیم؟ حال چرا امروز در پشت میزها و صندلی‌هایتان، به جای همدلی، به رقابت‌های سیاسی و سهم‌خواهی گرفتار شده‌اید؟

شهید شدن ما پایان راه نبود، آغاز مسئولیت شما بود. اما گویی خون ما را تنها برای سخنرانی‌ها و سالگردها به یاد می‌آورید، نه برای عمل به آنچه بر دوش‌تان امانت گذاشته شد

بهمن بیگی هرگز عضو فعال جریان‌های سیاسی نبوده و نوشته‌هایش نیز کمتر به نقد مستقیم دولت‌ها یا سیاست‌های رسمی پرداخته است. با این حال، در آثار او نوعی نقد اجتماعی غیرمستقیم دیده می‌شود: بررسی مشکلات آموزشی، محدودیت‌های دسترسی به امکانات و تبعیض‌های اجتماعی، همه نشان‌دهنده توجه او به عدالت اجتماعی و توسعه فرهنگی است

مدیریت اگر با عدالت و خدمت عجین شود، نردبانی است به سوی بهشت. و اگر به بی‌توجهی و خودخواهی آلوده گردد، همان نردبان به سوی قعر دوزخ خواهد بود.

متخصصان تأکید می‌کنند که حل مشکلات معیشتی معلمان، صرفاً یک خواسته صنفی نیست، بلکه ضرورتی راهبردی برای حفظ بنیان‌های علمی، فرهنگی و اقتصادی کشور به‌شمار می‌رود. نادیده گرفتن این مسئله، هزینه‌ای سنگین برای نسل‌های آینده در پی خواهد داشت.

بیایید دست از تملق برداریم و سکوت را بشکنیم.
بیایید باور کنیم که دیده شدن واقعی، نه در سایه ریا، که در نور حقیقت می‌سراید.
این یک انتخاب است؛ انتخابی که می‌تواند مسیر فردی و اجتماعی ما را تغییر دهد

شایسته است مسئولان فرهنگی شهرستان بهمئی ضمن ارزیابی دقیق عملکرد گذشته، با تخصیص منابع کافی و اولویت‌بندی مناسب، گام‌های مؤثرتری برای پر کردن خلأهای موجود بردارند و نقش فعال‌تری در ارتقای نشاط و رفاه عمومی ایفا کنند. این امر نه تنها به کاهش آسیب‌های اجتماعی کمک می‌کند، بلکه باعث افزایش همبستگی و تعلق اجتماعی خواهد شد.

تکرار چنین تصمیماتی می‌تواند به تضعیف اعتماد میان هنرمندان و ساختارهای فرهنگی منجر شود. همچنین این روند بر بازار موسیقی زنده، اشتغال هنرمندان، گروه‌های اجرایی، و حتی گردشگری فرهنگی نیز اثر منفی خواهد گذاشت. برخی کارشناسان هشدار داده‌اند که تداوم برخوردهای سلیقه‌ای ممکن است به مهاجرت هنرمندان و رکود مضاعف در حوزه موسیقی بینجامد.

ما فرهنگیان، در شرایطی زندگی می‌کنیم که دغدغه‌ی معیشت، گاه بر بال‌های عشق به آموزش و تربیت می‌چربد و سایه‌ی نگرانی بر افق روشن خدمت ما افکنده است. این وضع نه قابل تحمل است و نه شایسته‌ی کسانی که بار فرهنگ این کشور را بر دوش دارند.

اکنون، دیگر به گفتار درمانی‌ها و وعده‌های تکراری نیازی نیست؛ ما خواهان اقدام عملی و فوری در اصلاح ساختار حقوق و مزایا هستیم تا کرامت از دست رفته‌ی فرهنگیان بازگردد و آنان با روحیه‌ای سرشار از امید و آرامش، به وظیفه خطیر خویش ادامه دهند.

این موضوع چندین سال است که به عنوان یک مشکل پایدار مطرح بوده و علی‌رغم پیگیری‌ها در جلسات مختلف شوراهای مرتبط با فرهنگ، تاکنون راه‌حلی جامع و پایدار برای رفع این مشکل ارائه نشده است. با توجه به اهمیت تلویزیون به عنوان یک رسانه فراگیر و منبع اصلی اطلاعات و آموزش در مناطق دورافتاده، ضرورت دارد مسئولان مربوطه هرچه سریع‌تر برای تامین برق پایدار و افزایش ایمنی این دکل اقدام کنند تا امنیت ارتباطی و رفاه فرهنگی شهروندان تضمین شود.