دکتر علی شریعتی با بیانی ماندگار، این حقیقت را چنین به تصویر می‌کشد: «خدایا! رحمتی کن تا ایمان، نام و نان برایم نیاورد… از آنان باشم که پول دنیا را می‌گیرند و برای دین کار می‌کنند، نه آنان که پول دین را می‌گیرند و برای دنیا کار می‌کنند.» این سخن، مرز میان ایمان صادقانه و دین‌فروشی را به روشنی ترسیم می‌کند.